Wild, wilder, wildst

‘Het is te lief, te veilig en te braaf.’ Dat is wat ik te horen kreeg bij de beoordeling eind dit studiejaar. ‘Ga iets wilds doen en experimenteer, want je kunt veel meer.’ Zei mijn docent.

Oké, daar zag ik wel wat in, want om je als fotograaf te kunnen onderscheiden moet je wel met bijzondere dingen komen. Maarja, hoe pak je zoiets aan? ‘Door het te doen.’ Makkelijker gezegd dan gedaan, want door wat te doen?

Ten eerste wat is wild? En ten tweede hoe ga ik ineens ‘wilde’ foto’s maken als ik zelf niet eens ‘wild’ ben?

Straatfotografie

‘Experimenteer eens wat met straatfotografie.’ Was de tip die ik kreeg. Straatfotografie is namelijk niet echt mijn ding. Ik ben niet zo vrij dat ik mensen zonder schaamte recht in hun gezicht ga fotograferen, maar dat hoeft ook niet. Er zijn nog veel meer andere manieren om op straat te fotograferen. Toch blijf ik het spannend vinden. Je kan mensen aanspreken, vooraf of achteraf, om bijvoorbeeld toestemming te vragen en dan is er ook nog de hipshot. Hierbij maak je een foto vanuit je heup. Je kunt dan natuurlijk niet door de zoeker heen kijken, dus het moet op gevoel. Een beetje oefenen kan geen kwaad.

 

 

Hipshots

Dat is wat ik ben gaan doen. In het begin van het afgelopen schooljaar zijn we hier even mee bezig geweest. Wat nou als mensen het zullen zien of horen en dan boos worden? Gelukkig is dit niet gebeurd en na een tijdje begon ik er zelfs lol in te krijgen. Hierna heb ik het nooit meer gedaan, totdat ik deze zomer in Zuid-Frankrijk was. Er lopen daar veel alternatieve types en de huizen en straatjes zijn totaal anders dan in Nederland. Superleuk vind ik zelf en dat wilde ik graag vastleggen. Met in mijn achterhoofd de feedback van mijn docent, ben ik hipshots gaan maken. Het was nog steeds redelijk veilig, maar al wel meer uit mijn comfortzone. In het begin moest ik een beetje wennen, zoals op de onderstaande foto te zien is. Qua compositie en kleur vind ik hem wel mooi, maar hij is helaas hartstikke onscherp.

 

 

Gelukkig kwam ik er met de tips die ik eerder dit jaar in de les had gekregen uit. Namelijk, dat het handig is om een vast brandpunt te hebben, zodat je een vast kader hebt en ongeveer weet wat er wel en niet op de foto komt. Verder is het slim om je AF uit te zetten en van tevoren handmatig op een paar meter scherp te stellen. Zo weet je ongeveer op welke afstand je van je onderwerp moet staan. Waarom niet AF? Omdat de kans groot is dat je dan naast je onderwerp scherpstelt en de achtergrond scherp is in plaats van je onderwerp. Een kleine scherptediepte is ook af te raden, want dan wordt het wel heel moeilijk om je onderwerp scherp te krijgen.

 

 

Zoals je hieronder kunt zien kun je ook met hipshots een duidelijke sfeer neerzetten. Zo heb ik onder andere ’s avonds gefotografeerd wat voor sinistere beelden heeft gezorgd.

 

 

Het straathondje kon ik natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan en bij deze foto durfde ik het wel aan om stiekem door de zoeker te kijken. 😉

 

 

Kortom, gooi je wilde haren los en ga experimenteren met straatfotografie. Verleg je grenzen en misschien ontdek je wel een nieuwe kant van jezelf. Ik heb er in ieder geval wat van geleerd en het ‘wilde’ in mij komt zo stapje voor stapje dichterbij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *