Levend object of stille aanwezigheid?

Het is donker, ik hoor geroezemoes en mijn hart zit in mijn keel. Ineens gaan de lampen aan en sta ik in een zee van licht. Ik word overspoeld door applaus, gejoel en de adrenaline giert door mijn lijf. Het is zover, de show begint.
Zo voelt het als je bijvoorbeeld op een podium staat. Tenminste voor een volle zaal. Niet alleen jij bruist, de hele zaal en zelfs het gebouw leeft met je mee. De sfeer is totaal anders dan in een lege zaal, want wat gaat er komen, wat is er geweest en wie gaan er zitten? Allemaal vragen die je niet zomaar kunt beantwoorden.


Theater de Lieve Vrouw

Dit is waar ik aan dacht toen ik op school de opdracht kreeg om architectuurfoto’s te maken bij het thema ‘Levend object of stille aanwezigheid’. Eén foto moet de actie en levendigheid van het gebouw uitstralen en de ander juist de rust en verlatenheid. Theater de Lieve Vrouw in Amersfoort leek mij hiervoor de perfecte plek. Er werd enthousiast gereageerd op mijn vraag of ik foto’s mocht maken van de theaterzaal. ‘Geen probleem! Wanneer kan je komen en als je wil mag je de andere zalen ook fotograferen.’ Natuurlijk mogen zij de foto’s ook gebruiken onder vermelding van mijn naam. Kortom, een winwin-situatie.

 Architectuurfotografie

Iets waar ik mij helemaal niet veel mee bezig houd is architectuurfotografie. Afgezien van de mooie huisjes in Frankrijk of wat dingetjes voor school natuurlijk. Echt ‘goede’ interieurfoto’s had ik nog nooit gemaakt, dus de tips uit de les kwamen goed van pas. Namelijk, fotografeer vanaf een statief en gebruik diafragma f/11 of f/8, zodat je niet te weinig scherptediepte hebt. Met een ‘normale’ camera heb je over het algemeen altijd last van perspectiefvertekeningen. Het is handig om dit achteraf digitaal te corrigeren. Wat nog handiger is, is een technische camera of tilt-shiftlens. Hiermee kun je namelijk tijdens het fotograferen zelf zorgen dat je geen vertekeningen hebt. Maarja, voor een student zoals ik, is dat helaas wat te prijzig. Gelukkig ging het met mijn ‘gewone’ spiegelreflex, een groothoeklens en een statief ook prima!

Bij architectuurfotografie zijn je kader en standpunt erg belangrijk, want meestal wil je het gebouw zo goed mogelijk tot zijn recht laten komen. Verder is het leuk om met lijnen en vlakken te spelen. Het licht speelt bij mijn foto’s een grote rol. Dit in combinatie met de warme stoelkleuren zorgt voor een mooie en mysterieuze sfeer, zoals hieronder te zien is.

 Emma Lou

Deze zaalfoto’s zijn naar mijn mening goed gelukt en passen zeker bij de ‘stille aanwezigheid’. Nu moest ik alleen de ‘levendige’ foto nog. Hiervoor had ik afgesproken om ’s avonds een keer terug te komen om het café te fotograferen. Het moest dan natuurlijk wel een beetje druk zijn, dus ze hadden voorgesteld dat ik zou komen als er een voorstelling was. Wat ik in eerste instantie niet wist, is dat ze gelijk een kaartje voor me hadden geregeld en als ik het leuk vond mocht ik daar ook nog foto’s maken! Hier zei ik natuurlijk geen nee tegen, want in het voorprogramma bracht de grappige Willem Wits de zaal in de goede stemming en Emma Lou maakte het met haar theaterpop helemaal af. Dit was namelijk haar albumrelease.

Mij was gevraagd om wat overzichtsfoto’s te maken, zodat de officiële fotograaf de close-ups kon maken. In het begin was het wel even spannend, want veel ervaring met het fotograferen van bands heb ik niet. Gelukkig is het helemaal goed gekomen en heb ik genoten van de show!

 

Café

Ondertussen ben ik afgedwaald van de caféfoto waar ik over was begonnen, dus ik ga weer verder. In de pauze en na de voorstelling was de sfeer in het café natuurlijk geweldig. Iedereen was enthousiast en Emma stond te stralen. Ik had me goed voorbereid, want mijn kader en standpunt had ik eerder al bepaald. Nu hoefde ik alleen nog maar mijn statief neer te zetten en was het een kwestie van goed timen. Uiteindelijk heb ik gekozen voor een foto waarin de beweging van de mensen te zien is. Het was even uitproberen welke instellingen ik hiervoor moest hebben, maar met 0.3 sec. ging het prima.

Kortom, twee totaal verschillende uitstralingen van hetzelfde gebouw; een mysterieuze, verlaten zaal en een levendig, bruisend café.

Wat wil ik jullie nu meegeven met deze ervaringen? Dat je met een open blik in het veld moet staan en initiatieven moet nemen. Wie weet komt er een avontuur op je pad en komen daar weer mooie dingen uit voort. Wat dit avontuur mij verder brengt weet ik nog niet, maar wat ik wel weet is dat ik ontzettend veel plezier heb gehad en weer ervaringen rijker ben! Enjoy:)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *